10 ولد الزنا در کربلا
15 بازدید
موضوع: رجال و تراجم

ده ولد الزنا در کربلا

علی محمد مظفری

مرحوم سيد رضى الدين، على بن موسى بن جعفر بن طاووس، از نوادگان امام حسن مجتبى و امام سجاد عليهما السلام‏ معروف به سید بن طاووس حلی از شاگردان ورام بن ابى فراس‏ و ابن نماء حلی متوفی 664ق در کتاب « اللهوف على قتلى الطفوف‏»معروف به مقتل لهوف جریان اسب تازاندن 10 نفر بر پیکر سید الشهدا سلام الله علیه را به دستور عمر سعد ملعون این گونه نقل می نمایند:

نَادَى عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ فِي أَصْحَابِهِ مَنْ يَنْتَدِبُ لِلْحُسَيْنِ‏سلام الله علیه فَيُوَاطِئُ الْخَيْلَ ظَهْرَهُ وَ صَدْرَهُ فَانْتَدَبَ مِنْهُمْ عَشَرَة كيست در باره حسين داوطلب بشود و بر پشت و سينه او اسب بتازد؟ ده نفر داوطلب شدند.

مرحوم سید اسامی این ده نفر را نیز ذکر می نمایند:1- إِسْحَاقُ بْنُ حرية [حُوَيَّةَ] الَّذِي سَلَبَ الْحُسَيْنَ ع قَمِيصَهُ(این نا نجیب پیراهن سید الشهداء را به یغما برد) وَ 2- أَخْنَسُ بْنُ مَرْثَدٍ وَ 3- حَكِيمُ بْنُ طُفَيْلٍ السِّنْبِسِيُّ وَ 4- عُمَرُ بْنُ صَبِيحٍ الصَّيْدَاوِيُّ وَ 5- رَجَاءُ بْنُ مُنْقِذٍ الْعَبْدِيُّ وَ 6-سَالِمُ بْنُ خُثَيْمَةَ الْجُعْفِيُّ وَ 7- وَاحظُ بْنُ نَاعِمٍ وَ 8- صَالِحُ بْنُ وَهْبٍ الْجُعْفِيُّ وَ 9-هَانِي بْنُ شَبَثٍ الْحَضْرَمِيُّ وَ 10-أُسَيْدُ بْنُ مَالِكٍ لَعَنَهُمُ اللَّهُ تَعَالَى‏

این فراز خودش گوشه ای از ذکر مصیبت است و توان ترجمه آن برای حقیر نیست: فَدَاسُوا الْحُسَيْنَ سلام الله علیه بِحَوَافِرِ خَيْلِهِمْ حَتَّى رَضُّوا صَدْرَهُ وَ ظَهْرَهُ.

زمانی که این نا نجیب ها را نزد ابن زیاد می برند تا جایزه خود را بگیرند، ابن زیاد سوال می کند: مَنْ أَنْتُمْ؟آن پست از حیوانات در جواب می گویند: نَحْنُ الَّذِينَ وَطِئْنَا بِخُيُولِنَا ظَهْرَ الْحُسَيْنِ حَتَّى طَحَنَّا حَنَاجِرَ صَدْرِه‏ سپس ابن زیاد به آنان جایزه ناچیزی داد« فَأَمَرَ لَهُمْ بِجَائِزَةٍ يَسِيرَة»

اما سوال اینکه چطور فردی به این میزان از پستی و فطرت ستیزی دست می یابد که مشمول آیه 179 اعراف ...أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلّ... گردد؟!!!

 مرحوم سید در همان لهوف به نقل از جناب ابو عمر زاهد به خبیث الولاده بودن آنان اشاره می نمایند که تمام این 10 نفر اولاد زنا بوده اند: قَالَ أَبُو عُمَرَ الزَّاهِدُ فَنَظَرْنَا إِلَى هَؤُلَاءِ الْعَشَرَةِ فَوَجَدْنَاهُمْ جَمِيعاً أَوْلَادَ زِنَاء و رحمت خدا بر جناب مختار که اينان را بازداشت نمود و دست ها و پاهایشان را ميخكوب كرد و اسب بر پشت آنان تاخت تا به درک واصل شدند.

تدبر

روایتی را نیز در این زمینه مرحوم شیخ صدوق رحمه الله در امالی صفحه 307 ذکر می نمایند که پیغمبر صلی الله علیه و اله و سلم به امیرالمومنین علی سلام الله علیه فرمودند:

« يَا عَلِيُّ أَنْتَ صَاحِبُ حَوْضِي وَ صَاحِبُ لِوَائِي وَ مُنْجِزُ عِدَاتِي وَ حَبِيبُ قَلْبِي وَ وَارِثُ عِلْمِي وَ أَنْتَ مُسْتَوْدَعُ مَوَارِيثِ الْأَنْبِيَاءِ وَ أَنْتَ أَمِينُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ أَنْتَ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى بَرِيَّتِهِ وَ أَنْتَ رُكْنُ الْإِيمَان‏...»

تا این فراز که أَنْتَ يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْتَ مَوْلَى مَنْ أَنَا مَوْلَاهُ وَ أَنَا مَوْلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ لَا يُحِبُّكَ‏ إِلَّا طَاهِرُ الْوِلَادَةِ وَ لَا يُبْغِضُكَ إِلَّا خَبِيثُ الْوِلَادَةِ یعنی تنها کسی که خبث ولادت داشته باشد بغض تو و اولاد طاهرینت را در دل دارد و جز زنا زاده کسی بغض اهل بیت علیهم السلام را در دل ندارد اگر چه ممکن است حب شدیده را نداشته باشد لکن بغض را هم نخواهد داشت و محبت نیز به تعبیر حضرت صادق سلام الله علیه در مصباح الشریعه فرع بر معرفت است که به تعبیر فیلسوف ها از الفاظ تشکیکی بوده و ذو مراتب می باشد...

منابع:

ابن طاووس، على بن موسى، اللهوف على قتلى الطفوف / ترجمه فهرى، 1جلد، جهان - تهران، چاپ: اول، 1348ش.ص136

ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي (للصدوق)، 1جلد، كتابچى - تهران، چاپ: ششم، 1376ش.ص307

منسوب به جعفربن محمد عليه السلام، امام ششم عليه السلام، مصباح الشريعة، 1جلد، اعلمى - بيروت، چاپ: اول، 1400ق.ص120